Warning: include(//wp-includes/SimplePie/inc.php): failed to open stream: No such file or directory in /wp-config.php on line 2

Warning: include(//wp-includes/SimplePie/inc.php): failed to open stream: No such file or directory in /wp-config.php on line 2

Warning: include(): Failed opening '//wp-includes/SimplePie/inc.php' for inclusion (include_path='.:/:/usr/local/php56/lib/pear') in /wp-config.php on line 2
Subkultura więzienna. Przyczyny tworzenia się nieformalnej społeczności w zakładach karnych. – Niedostosowani.pl

Subkultura więzienna. Przyczyny tworzenia się nieformalnej społeczności w zakładach karnych.

Alternatywne struktury funkcjonujące wśród osadzonych są niewątpliwie  odpowiedzią na wymuszany, instytucjonalny porządek. Istnieje wiele teorii, zarówno socjologicznych jak i psychologicznych starających się wyjaśnić genezę formowania się „niejawnych” społeczności.

Uważa się, że powstanie nieformalnej grupy powiązane jest z dyskomfortem i uciążliwością jaką niesie za sobą izolacja oraz niemożliwość zaspokojenia potrzeb (pogląd deprawacyjny). Koncepcja ta upatruje winę w jednostkach penitencjarnych, zwracając uwagę na problem warunków bytowych, a także nieskuteczność prowadzenia działań resocjalizacyjnych. Porażka procesów zmierzających do powtórnej socjalizacji wiązana jest z personelem, któremu zarzuca się zarówno jakościowe jak i ilościowe braki.

Pogląd transmisyjny sugeruje natomiast, że działania podkulturowe, mające korzenie na wolności,  zostały przeniesione za bramy zakładów karnych. Tu winą obarcza się ,,beneficjentów”. Jednostki, funkcjonujące w środowiskach przestępczych, po umieszczeniu w ,,kryminale”, oprócz własnego bagażu doświadczeń wnoszą do placówki (nieaprobowane również na wolności) zachowania, negatywnie wzbogacające więzienny półświatek.
Kolejne ze znanych koncepcji, odnoszące się do „drugiego życia”, opowiadają się za wadliwym systemem polityki penitencjarnej. 1

Według W. Riegera byt nieformalnej struktury wewnątrzwięziennej wynika z faktu, iż ludzie z problemami osobowościowymi tworzą społeczności pod przymusem.2 „Więźniowie mają kontakty tylko z jedną grupą społeczną- pracownikami więziennictwa , których wymogi i zadania wydają im się niezrozumiałe i obce, ale instytucjonalna przewaga zmusza do ich przyjęcia.”3

Te potencjalne przyczyny, opatrzone teoriami należy rozpatrywać jako źródło problemu, którym jest „drugie życie”. Należy jednak pamiętać, że nieformalna społeczność nie tylko jest przejawem alternatywnego bytu ,,kryminału”,  ale  jego generatorem i regulatorem.

 


Bibliografia:
1.M.Ciosek, Psychologia sądowa i penitencjarna,Wydanie II, Wydawnictwo prawnicze LexisNexis; Warszawa 203234
2.B.Hołyst ,,Kryminologia”, Wydanie IX  rozszerzone, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2007,, rozdział LXXIV, str: 1493
3. Ibidem.;str.1493

1.5 доллара в рубляхрусская брокерская компанияmegafon sms