W co się bawi grypsera? O płetwonurku przy strategicznym cwelowaniu w tle.

Analizując realia podkulturowej społeczności należy zwrócić uwagę na kreatywne podejście skazanych wobec wszechobecnej monotonii.

Za zamkniętymi drzwiami cel więźniowie dają upust swojej twórczej naturze, której efektem są strategiczne zabawy, służące sprawdzeniu nie tylko refleksu i sprytu kryminalnych debiutantów, ale także ich siły charakteru. Pozytywne przejście inicjowanych przez członków alternatywnej społeczności działań, może chronić nowicjuszy przed zepchnięciem do najniższej kasty- czyli cweli. Jednak by nie zostać wykluczonym na samym wstępie i skrócić okres ciężkich prób, trzeba wykazać się bystrością umysłu, którą testują zabawy takie jak: „Bolek i Lolek”, „Burza” czy „Płetwonurek”.

Poznajcie ,,Bolka i Lolka” czyli „Kto Cię bije?

Ta z pozoru „bajkowo” kojarząca się gra nie przypomina wieczorynki, choć wieczorami dziać się może. Polega ona na silnym uderzaniu rękami, z których każda ma przyporządkowane imię – Bolek lub Lolek. Okładany debiutant ma za zadania odpowiedzieć na  pytanie ,,Kto cię bije?”. Harce Bolka i Lolka będą trwały tak długo, aż nie padnie oczekiwana, poprawna odpowiedź, czyli ,,Ty”.1

„Burza” czyli przeżycia w „7D”

W tym przedstawieniu biorą udział wszyscy mieszkańcy celi. Kiedy jeden z więźniów opowiada historie o przechodzącej nawałnicy reszta ,,lokatorów” rzuca zawiniętym w koc ”świeżakiem” polewając go przy tym wodą. By zakończyć to przykre ,,oberwanie chmury” testowany musi wykrzyczeć :,,Wypogadza się”2

 ,,Płetwonurek” czyli do kubka na główkę.

Ten rodzaj zabawy wystawia na próbę odwagę nowo przybyłego skazanego, któremu nakazuje się skoczyć  z górnego piętra łóżka, na główkę, do leżącego na ziemi kubka z wodą. Głównym zadaniem współosadzonych jest niedopuszczenie do tragedii i rozciągnięcie koca nad podłogą w decydującym momencie gry (co świadczy o docenieniu podjętego przez „nowego” wyzwania).3
Podkreślić należy, że przytoczone powyżej działania rozpatruje się przez pryzmat inicjacji i selekcji. Szczegółowo opracowane i realizowane zabiegi służyć mają sprawdzeniu inteligencji i czujności nowo przybyłego osadzonego, a także dostarczeniu rozrywki starej gwardii.

Inną formą zachowań uskutecznianych przez członków podkultury są te o charakterze represyjnym, zmierzające do złamania świeżaka ( np. celem zepchnięcia go na dno kryminalnej społeczności). 4

Ograniczenie swobody poruszania się po celi, wyznaczenie ścisłych godzin korzystania z toalety, wydzielanie racji żywnościowych, minimalizowanie czasu przeznaczonego na sen, wymuszenia, niezapowiedziane ataki agresji  to działania służące zastraszeniu debiutanta i zmuszeniu go do uległości wobec współosadzonych. Wymienione przemocowe działania są także elementem tzw. strategicznego cwelowania.

Nowo przybyły więzień może przerwać ciąg wymierzonych w niego wrogich zachowań wyrażając zgodę na stosunek bądź inną czynność seksualną. Składane „erotyczne propozycje”, którym towarzyszą jednocześnie obietnice zachowania tajemnicy i zapewnienia ochrony podczas pobytu w kryminale to istny test, którego wynik zdecyduje o dalszym losie skazanego. Odrzucanie wielokrotnie składanych seksualnych ofert po czasie zaowocuje zyskaniem szacunku wśród współwięźniów, wyrażenie zgody natomiast sprawi, że świeżak zostanie uznany za niehonorowego cwela i pozbawi się wszelkich przywilejów i wsparcia, jakie zapewnia uczestnictwo w alternatywnej podkulturze. (Podkreślić należy, że przyjęcie propozycji odbycia stosunku seksualnego wcale nie musi się wiązać z realizacją tego intymnego aktu.)

Wymyślne gry i zachowania więziennej społeczności winno się uznać za rozpoznawczą strategię grypsery. Wprowadzone i realizowane zabiegi są elementem drugiego życia i wiążą się z funkcjonowaniem nieformalnego środowiska, przy jednoczesnym uwzględnieniu jego wewnętrznego działania. Podkreślić należy również, że podkultura więzienna „jako ludzki twór” jest dynamiczna, a tym samym odmienna względem perspektywy czasowej i miejsca, co nasuwa wnioski, że przytoczone powyżej elementy alternatywnego życia mogą przyjąć różnorakie formy i nazewnictwo.


Bibliografia:
1.Kamiński M.; Gry więzienne ; Oficyna Naukowa;Warszawa 2006,str. 73
2.Ibid.74
3.Ibid.75
4. Jedną z zabaw o dyskryminacyjnych cechach, którą wymienia M. Kamiński jest „tramwaj”. Do nowo przybyłego skazanego, zajmującego górną pryczę, kierowane jest pytanie o posiadanie biletu. Odpowiedzi inne niż „mam” skutkują wyrzuceniem go ze „środka transportu”. Gra ta zmierza ku zdyscyplinowaniu osadzonego i rozpatrywać ją należy jako jedną z form szykan.

 компании payperprofitsкисти для макияжа какие для чеголидов рф